شب تا صب بیدارم از عشقت میبارم بی خبر از حال م موندی مهربون یارم
دیگ ه بد جور دلگیرم دیگه از جونم سیرم تو سکوتم توی بغضم بی تو دارم میمیرم
اره میدونم و میدونی بد جور دیوونه م به امیدی به نویدی دارم از تو میخونم دیگ ه بسه دل خسه داره از غم میپوسه جای خورشید توی چشم ام دیگه سوسوی فانوس ه
تو که نیستی آواره م از دنیا بیزارم
تو که نیستی بی ماهم تک و تنها توی راهم
تو که نیستی تاریکم به نبودن نزدیکم
تو که نیستی بی برگم بی روحم یک سنگم
تو که نیستی نه هوا هس نه نفس هس نه ترانه
تو که نیستی واس ه بودن نمی مونه ی بهانه