من پنبه بودم توآتش ،تو پشت در من دم در
من بيستويك ساله بودم،توقدري از من جوانتر.
آنروز گنجشكها هم با اين كه برف بدي بود،..
حتّا خود من هم آنروز،تصميم بودم كه....آخر...
بايست آن دستهگل را...
كه ميخريدم،...خريدم.
وبرف بودو
خيابان
پر
كوچهپر
عابران
پر
گنجشكهارفته بودند.
من پشت در ماندهبودم.
دربازشد.“تو”،خودش بود.
من برف بودم “تو”دختر.
من با خودم گفتهبودم:
اين بار اين بار اين بار،اين بار اين بار اين بار،اين بار،اين بارديگر...
دربسته شد.“تو”،خودش بود.
آن روز ،من برف بودم.
يا روز پايان دي بود يا روز آغاز آذر!...شايد توشايد من...امّا...
آن روز، فرقي ندارد يك فوج گلبرگ مرده،يك شاخه گنجشك پرپر.
آن روز ،آن روز بوده،البتّه امروز،امروز.
اما براي هميشه يكبار برگردازنوخودم را خودت را ،
گرماي“دربازشد”را،“گلها و گنجشكها”را در من به خاطر بياور:
/من ،پنبه بودم،توآتش.من بيست و يك ساله بودم.در،بسته شد
“تو”خودش بود.“تو”پشت در،من دم در.آن روز ،گنجشكها هم...
...گنجشكها رفته بودند.شايد تو ...شايدمن...اما،
اين بار ،اين بار،ديگر.../
...ميبخشي از اينكه من را با اين سرووضع ديدي
ميبخشي از حرفها و از برفهاي مكرّر.
امروز،البته روزاست!من،همچنان برف هستم.تو همچنان آتش
اما،من اين ور خط،تو آن ور
...پيش خودم فكركردم:
خوب است يادش بيايد:
من21 ساله هستم،او چندسالي جوانتر...!
{محمد جواد آسمان}