چگونه بال زنم تا به ناکجا که تویی
بلند می پرم اما ،نه آن هوا که تویی
تمام طول خط از نقطه که پر شده است
از ابتدا که تویی تا به انتها که تویی
.
.
.
رها ز چون و چرا و برون از این من و ما
کسی نشسته در آنسوی ماجرا که تویی
نهادم اینه ای پیش روی اینه ات
جهان پر از تو و من شد پر از خدا که تویی
تمام شعر مرا هم ز عشق دم زده ای
نوشته ها که تویی نانوشته ها که تویی

